Twee kinderen, één zelfstandige en een FIRE-doel dat niet doodgaat

Hey allemaal! Alweer een nieuwe post. Wat is er aan de hand? Als je me al een tijdje volgt, weet je dat ik de gewoonte heb om maandenlang te verdwijnen en dan plots op te duiken met een gigantische levensupdate. Deze keer hoop ik dat het anders loopt.

Na mijn post van vorige week wil ik het momentum erin houden met nog een grote update. Mijn zoon is twee weken geleden geboren! Mijn dochter wordt eind deze maand vijf. En terwijl ik hier zit, denk ik dat het tijd is voor de post die ik al een paar jaar voor me uitschuif: wat FIRE met kinderen echt betekent in de praktijk, van iemand die het op dit moment leeft.

Spoiler: het is ingewikkeld. Maar niet op een slechte manier.

Baby #1: waar we verrassend veel geluk hadden

Toen onze dochter in 2021 geboren werd, hadden mijn vrouw en ik ons mentaal voorbereid op de financiële klap. Iedereen waarschuwt je voor de kost van een crèche in België, en terecht. Afhankelijk van je inkomen en gemeente kijk je tegen 400 euro per maand aan. We hadden ervoor gebudgetteerd.

Toen boden mijn ouders aan om op haar te passen. In 1 keer verdween één van de grootste verwachte kosten van een baby in België gewoon voor ons. Mijn vrouw was na ongeveer twee maanden weer aan het werk, en onze dochter bracht haar dagen door bij haar grootouders in plaats van in een crèche.

Ik kan niet genoeg benadrukken hoeveel geluk we hadden. Niet alleen financieel, maar ook omdat ze elke dag kon opgroeien met haar grootouders in de buurt. Dat is niets wat je met geld kan kopen. Volgens onderzoek naar de kost van kinderen opvoeden in België geeft een gezin in de eerste jaren makkelijk meer dan 1.000 euro per maand per kind uit als je opvang, voeding, kleding en medische kosten meerekent. Die crèchefactuur ontwijken alleen al maakte een merkbaar verschil in onze spaarquote.

De woonsituatie (of: hoe mijn grootmoeder onze financiën redde)

Onze Brusselse flat liep vertraging op die eindeloos voelde. Ondertussen werd het huis van mijn grootmoeder ons thuis. En uiteindelijk werd het ook officiîl van ons.

Het huis van mijn familie kopen was een van de beste financiële beslissingen die we namen, ook al voelde het op dat moment meer als een reddingsboei dan een strategie. Een stabiele plek hebben tijdens een periode met een nieuwe baby, een vertraagde flat, een overstap naar zelfstandig werk en uiteindelijk een volledige renovatie… het heeft zeker geholpen.

Eens de flat eindelijk opgeleverd was, werd hij meteen een huurpand. Een totale investering van 441.646,62 euro tegen de tijd dat alles klaar was. Na jaren van hoofdpijn en vertragingen genereert het nu elke maand passief huurinkomen. Eerlijk? De moeite waard.

Toen besloten we ook nog te renoveren

Hier ging een flink stuk van onze FIRE-vooruitgang voor een tijd naartoe.

Met een tweede baby op komst wisten we dat het huis wat werk nodig had voor de geboorte. We deden uiteindelijk een middelgrote renovatie: geen volledige verbouwing zoals op tv, maar wel genoeg kamers en aannemers om er een echt financieel project van te maken.

De renovatie is de belangrijkste reden waarom mijn FIRE-tijdlijn met een paar jaar is opgeschoven. Niet zozeer de kinderen zelf, maar de bewuste keuze om zwaar te investeren in het huis waar we ze gaan opvoeden. We hadden meer geld in de portefeuille kunnen houden. We kozen voor het huis. Geen spijt, maar het is een reële kost, en het zou dwaas zijn om dat te verbergen.

FIRE met kinderen: wat de cijfers echt laten zien

Dit is het deel waar ik eerlijk over wil zijn, want ik denk dat veel FIRE-content wat te netjes voorgesteld wordt.

De tijdlijn is opgeschoven. Een paar jaar, ruwweg. Deels door de renovatie, deels gewoon door de realiteit van een groeiend gezin. We zijn in zekere zin een gezin met één hoofdinkomen: mijn freelance-inkomen doet het meeste werk. Mijn vrouw werkt ook en heeft een goedbetaalde job, maar haar achtergrond ligt in de pedagogische wetenschappen, en dat carrièrepad heeft zich hier in België niet helemaal geopend zoals ze had gehoopt. De taalbarrière is reîel. De kloof tussen waarvoor ze studeerde en wat de markt haar hier bood is reîel, en dat voegt een laag complexiteit toe die je makkelijk over het hoofd ziet als je enkel naar spreadsheets staart.

De definitie veranderde ook

Maar wat meer veranderd is dan de tijdlijn: wat ik eigenlijk bedoel met FIRE.

Toen ik deze blog begon, betekende FIRE zo vroeg mogelijk stoppen met werken. Punt. Nu denk ik er meer aan als het punt bereiken waarop ik kan kiezen hoe en wanneer ik werk, niet of ik moet werken. FIRE nastreven met kinderen dwingt je best snel om daar heel eerlijk over te zijn. Het huurinkomen van de flat is een kleine maar groeiende stap richting passief inkomen. De freelance-structuur geeft me nu al meer flexibiliteit dan een gewone job ooit deed. Het doel voelt nu minder als een eindstreep en meer als het bouwen van een leven met echte opties.

De factor Zuid-Amerika

Ik zou je geen volledig beeld geven zonder dit te vermelden.

Mijn vrouw komt uit Zuid-Amerika. Ze bouwde hier in België haar leven op, maar België heeft niet altijd evenveel teruggegeven. En verhuizen daarheen, op zijn minst op een bepaald moment, is iets waar we echt over praten. Niet “zou dat niet leuk zijn”-praat. Echt praat.

De vergelijking van levenskost alleen al is een eye-opener. Een FIRE-getal dat in België veraf voelt, ziet er in haar thuisland heel anders uit. Ze zou daar ook een echte kans hebben op de carrière waarvoor ze studeerde. Onze kinderen zouden opgroeien met dat deel van hun familie en die kant van hun identiteit. Geografische flexibiliteit is voor ons geen leuke extra optie. Het zou wel eens een groot deel van de hele strategie kunnen worden.

Geen vaste plannen nu. Maar het verandert wel hoe ik naar de cijfers kijk.

Waar we nu staan

Twee weken in het leven met een pasgeborene. Dochter wordt over enkele weken vijf. Huis gerenoveerd. Flat verhuurd. Nog steeds zelfstandige. De FIRE-met-kinderen-reis leeft nog, maar draagt intussen een ander jasje.

Als je me zou vragen “heeft het krijgen van kinderen je FIRE-traject doen ontsporen?”, zou mijn eerlijke antwoord zijn: nee, maar het heeft het wel duidelijk omgeleid. De tijdlijn schoof op, de definitie evolueerde, en het waarom erachter werd ook minder vaag.

Ik had niet verwacht dat alles precies volgens plan zou lopen. Maar de meeste verrassingen vielen uiteindelijk best mee.

Meer updates volgen, hopelijk zonder een gat van meerdere jaren deze keer.